Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) Gaia uzay teleskobundan elde edilen yeni görüntüler, Samanyolu Galaksisi’nin içinde devasa bir “yıldız dalgası” bulunduğunu ortaya koydu.

Bu dalga, galaksinin merkezinden dışa doğru uzanıyor ve yıldızlar ile kozmik toz bulutlarını dev bir deniz dalgası gibi yukarı aşağı sürüklüyor.

Bilim insanlarına göre bu dev dalga, Samanyolu’nun neredeyse yarısını kaplıyor. Galaksinin yandan görünümünde, yıldızların galaktik diskin üzerinde ve altında dalgalar halinde hareket ettiği fark ediliyor; tıpkı bir teknenin geçişinden sonra su yüzeyinde salınan balıklar gibi.

Söz konusu keşif, Avrupa ve ABD’li bilim insanlarının Astronomy & Astrophysics dergisinde yayımlanan çalışmasına dayanıyor.

GEÇMİŞTEKİ ÇARPIŞMA

Çalışmanın başyazarı, İtalya Ulusal Astrofizik Enstitüsü’nden gökbilimci Eloisa Poggio, “İlgi çekici olan yalnızca dalganın üç boyutlu yapısı değil, aynı zamanda yıldızların hareketlerini incelediğimizde gerçekten dalga benzeri bir davranış sergilemeleri” ifadelerini kullandı.

Araştırma ekibi, 20 binden fazla genç yıldızın konum ve hız verilerini analiz ederek bu hareket modelini tespit etti. Bulgulara göre yıldızlar, Samanyolu’nun merkezinden 30 ila 65 bin ışık yılı uzaklığa kadar uzanan dev bir hareket dalgasına kapılmış durumda.

Bilim insanları, bu dalganın neden oluştuğundan henüz emin değil. En güçlü olasılıklardan biri, geçmişte Samanyolu’nun küçük bir cüce galaksiyle çarpışmış veya onu yutmuş olması. Bu kozmik çarpışmanın izleri, bugün gözlenen dalga yapısına dönüşmüş olabilir.

GAZ BULUTU BAĞLANTISI

Bir diğer ihtimal ise bu dalganın, Dünya’dan yaklaşık 500 ışık yılı uzaklıktaki gaz bulutu Radcliffe Dalgası ile bağlantılı olması.

Ancak araştırmacılar, bu iki yapının farklı bölgelerde bulunması ve ölçeklerinin farklı olması nedeniyle doğrudan bağlantılı olmadığını düşünüyor.

Gaia teleskobundan elde edilen verilerin ayrıntılı incelenmesi, Samanyolu’ndaki bu gizemli dalganın kökenine ışık tutabilir. Bilim insanları, her yeni bulgunun “ışıltılı ve gizemli” galaksimizi daha iyi anlamamızı sağladığını vurguluyor.

Samanyolu Galaksisi’nde dev bir dalga keşfedildi yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.

Galaktik Analoglar Etrafındaki Uydular (Satellites Around Galactic Analogs/SAGA) çalışması kapsamında bilim insanları, kütlesi Samanyolu’na yakın olan 101 galaksiyi ve onların yörüngesindeki 378 uydu galaksiyi inceledi.

SAMANYOLU GALAKSİSİNE DAİR BİLMEDİĞİMİZ DAHA ÇOK ŞEY VAR

Independent Türkçe’nin aktardığına göre bulgularını hakemli dergi The Astrophysical Journal’da bu ay yayınlanan üç ayrı makalede açıklayan araştırmacılar, karanlık madde halelerinin galaksi oluşumunda oynadığı rolü anlamaya çalışıyordu. Evrendeki maddenin yüzde 85’ini oluşturduğu öne sürülen karanlık madde, ışıkla etkileşime girmediği için gözlemlenemiyor. Bazı bilim insanlarının varlığına karşı çıktığı bu maddenin neyden oluştuğu da bilinmiyor.

Çoğu gökbilimci karanlık maddeden oluşan halelerin galaksilerin doğum yeri olduğunu öne sürüyor.

SAGA çalışmasında, etraflarında döndükleri gökadalardan daha küçük olan uydu galaksilere odaklanarak bu sürecin aydınlatılması amaçlanıyor.

Araştırmacılar incelenen galaksilerin, 0’la 13 arasında uydu galaksisi olduğunu tespit etti. İkisi Büyük ve Küçük Macellan Bulutu olmak üzere toplam 4 uydusu gözlemlenen Samanyolu bu skalaya oturuyor.

Ancak Büyük ve Küçük Macellan Bulutu gibi devasa uyduları olan galaksilerin, çok daha fazla uydu galaksiyle çevrelendiği saptandı.

Ayrıca diğer galaksilerin yörüngesindeki küçük uydulardaki yıldız oluşumu devam ederken, Samanyolu’nun sadece iki büyük uydusunda bu durum gözleniyor.

SAGA’nın ortak kurucusu ve üç makalenin de ortak yazarı Risa Wechsler “Şimdi elimizde bir bulmaca var” diyerek ekliyor:

Samanyolu neden bu küçük, düşük kütleli uydularının yıldız oluşumlarının durmasına yol açtı? Belki de normal bir ev sahibi galaksinin aksine Samanyolu, yıldız oluşumu durmuş daha eski uydular ve Samanyolu’nun karanlık madde halesine yeni girmiş aktif (Büyük ve Küçük Macellan Bulutu gibi) uyduların benzersiz bir kombinasyonuna sahiptir.

Bilim insanları ayrıca yıldız oluşumunun genellikle ev sahibi galaksiye daha yakın olan uydularda durduğunu saptadı. Ekip bunun ana galaksideki veya çevresindeki karanlık maddenin kütleçekim kuvvetinden kaynaklanabileceğini öne sürüyor.

Wechsler, karanlık madde halelerinin, uydular gibi Samanyolu’ndan daha küçük ölçeklerde nasıl davrandığının anlaşılmasına ihtiyaç duyulduğunu söylüyor.

Fizikçi “Sonuçlarımız galaksi oluşum modellerini sadece Samanyolu’yla sınırlayamayacağımızı gösteriyor” diyerek ekliyor:

Evrendeki bütün benzer galaksilerin dağılımına bakmak zorundayız.

Samanyolu’nun sıradışı özelliği bulundu yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.

Samanyolu galaksisinin derinliklerinde, Dünya’dan yaklaşık 4.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gezegenin keşfi, gelecekte Dünya’nın kaderine dair önemli ipuçları sunuyor. Bu gezegenin keşfi, Güneş’in sonunda bir beyaz cüce yıldıza dönüşeceği ve Dünya’nın, Mars’ın yörüngesinin ötesine göç edeceği milyarlarca yıl sonrasının senaryolarını gözler önüne seriyor.

Berkeley – California Üniversitesi’nde çalışan gökbilimcilerin Hawaii’deki Keck 10 metre teleskobuyla gerçekleştirdiği gözlemler sonucunda ortaya çıkan bu gezegen sistemi, Güneş-Dünya sistemine benzer bir yapı sergiliyor. Bu sistem, Güneş’in kütlesinin yarısı kadar bir beyaz cüce yıldız ve günümüz Dünya’sının iki katı genişliğindeki bir yörüngede dönen Dünya benzeri bir gezegen içeriyor. Dünya’nın geleceği muhtemelen böyle şekillenecek.

Popüler Science Türkçe’nin haberine göre, Güneş’in nihayetinde şişerek, mevcut yörüngesinden daha büyük bir alanı kaplayacağı ve bu süreçte Merkür ile Venüs’ü yutacağı öngörülüyor. Yıldızımız, genişleyip kızıl bir dev haline geldiğinde, azalan kütlesi gezegenleri daha uzak yörüngelere itmeyi zorunlu kılacak. Bu durum, Güneş’ten uzakta hayatta kalma şansını artıracak bir ortam yaratabilir. En sonunda, bu kırmızı devin dış katmanları kaybolacak ve geride, gezegen boyutundan daha küçük fakat yıldız kütlesine sahip yoğun bir beyaz cüce kalacak. Eğer Dünya o zamana kadar varlığını sürdürebilirse, muhtemelen mevcut boyutunun iki katı büyüklüğünde bir yörüngeye girecek.

Bu hafta Nature Astronomy bülteninde yayımlanacak olan keşif, bilim insanlarına Güneş gibi ana sekans yıldızların kızıl dev aşamasından beyaz cüceye geçiş evrimi hakkında önemli bilgiler sunuyor. Bazı araştırmalarda, bu sürecin Güneş için yaklaşık 1 milyar yıl içinde başlayacağı ve sonunda Dünya’nın okyanuslarını buharlaştırarak yörüngesinin çapını iki katına çıkarabileceği öne sürülüyor; elbette bu süreç, genişleyen yıldız ilk önce gezegenimizi içine almazsa.

Nihayetinde, yaklaşık 8 milyar yıl sonra Güneş’in dış katmanları kaybolarak geriye, Güneş’in yarı kütlesi kadar ve boyutu Dünya’dan daha küçük bir beyaz cüce bırakmış olacak.

Dünya’nın Geleceği Üzerine Tartışmalar

Berkeley – California Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan ve şu an San Diego – California Üniversitesinde doktora sonrası araştırma görevlisi olarak görev yapan çalışmanın lideri Keming Zhang, “Dünya’nın 6 milyar yıl içinde bu kızıl dev Güneş tarafından yutulup yutulamayacağına dair kesin bir fikrimiz yok” diyor. “Her halükarda, Dünya gezegeni, sadece bir milyar yıl daha yaşanabilir kalacak ve o noktada Dünya’daki okyanuslar, sera gazı etkisiyle buharlaşmış olacak; kızıl dev tarafından yutulma tehlikesi çok daha öncesinde kendini gösterecek.”

Keşfedilen gezegen sistemi, gezegenin sağ kurtulmuş bir örneğini sunarken, solgun beyaz cücenin yaşanabilir bölgesinin çok dışında kalan bu gezegenin yaşam barındırma ihtimali bulunmuyor. Ancak, ev sahibi yıldızın hâlâ Güneş benzeri bir yıldız olduğu bir noktada yaşanabilir koşullar taşıyabilir.

Berkeley – California Üniversitesi’nde yardımcı profesör ve gökbilim kürsüsü başkanı olan Jessica Lu, “Yaşamın Dünya’da bu (kızıl dev) dönemi atlatıp atlatamayacağı bilinmiyor” diyor. “Fakat en önemli nokta, Güneş’in kızıl dev aşamasına geçtiğinde Dünya’yı yutmaması. Keming’in bulduğu bu sistem, ev sahibi yıldızının kızıl dev aşamasından sağ kurtulmuş bir gezegenin; muhtemelen Dünya’ya benzer bir yörüngede dönen Dünya-benzeri bir gezegenin örneği.”

Mikromerceklenme Olayı ve Keşif

Galaksimizin merkezindeki tümseğin yanında yer alan bu uzaktaki gezegen sistemi, gökbilimcilerin dikkatini 2020 yılında çekti. O yıl, daha uzak bir yıldızın önünden geçmesiyle yıldızın ışığını 1.000 kat artırdı. Sistemin kütleçekimi, arka plandaki yıldızdan gelen ışığı odaklayarak onu çoğaltan bir mercek gibi davrandı.

Bu “mikromerceklenme olayını” keşfeden araştırma ekibi, Güney Yarımküre’deki Kore Mikromerceklenme Teleskop Ağı tarafından tespit edildiği için onu KMT-2020-BLG-0414 olarak adlandırdı. Arka plandaki yıldızın bu şekilde büyütülmesi, hâlâ iğne ucu boyutundaki bir ışık kadar. Ancak, ışığın yoğunluğundaki değişim, araştırma takımının sistemin Güneş’in yaklaşık yarı kütlesine sahip bir yıldız, Dünya ile hemen hemen aynı kütlede bir gezegen ve Jüpiter’in yaklaşık 17 katı kütleye sahip büyük bir gezegen (muhtemelen bir kahverengi cüce) içerdiğini tahmin etmesine yardımcı oldu. Kahverengi cüceler, çekirdekte füzyon başlatmak için gereken kütleye ulaşamayan yıldızlardır.

Analiz sonucunda, Dünya benzeri bu gezegenin yıldızdan 1 ila 2 astronomik birim uzaklıkta olduğu belirlendi; bu da Dünya ile Güneş’in arasındaki mesafenin iki katı kadar bir uzaklık demek. Ana yıldızın ışığı, arka plandaki yıldızın büyütülmüş ışığı ile yakındaki birkaç yıldızın parıltısında kaybolduğundan, yıldızın tipi belirlenemedi.

Zhang ve meslektaşları, Berkeley – California Üniversitesi’nde çalışan gökbilimciler Jessica Lu ve Joshua Bloom ile birlikte, yıldızın tipini belirlemek amacıyla 2023 yılında Hawaii’deki Keck II 10 metre teleskobunu kullanarak bu merceklenme sistemine daha yakından baktılar. Bu teleskop, atmosferdeki bulanıklığı gidermek için adaptif optiklerle donatılmıştır. Bu sistemi merceklenme olayından üç yıl sonra gözlemlediklerinden, arka plandaki yıldız yeterince soluklaşarak, merceklenen yıldızın sanki Güneş gibi tipik bir ana sekans yıldızıymış gibi görünmesini sağladı.

Ancak Zhang, iki ayrı Keck görüntüsünde hiçbir şey tespit edilemediğini belirtiyor. “Vardığımız sonuç, alternatif senaryoları elemeye dayanıyor çünkü normal bir yıldız kolayca görünürdü” diyor Zhang. “Mercek hem karanlık hem de düşük kütleli olduğundan, cismin sadece bir beyaz cüce olabileceğine karar verdik.”

Samanyolu galaksisinde serbest gezen yıldız kütleli kara deliklerin sebep olduğu mikromerceklenme olaylarını arayan Lu, “Bu vaka, hiçbir şey görmemenin aslında bir şey görmekten daha ilginç olduğu bir durum” diyor.

Mikromerceklenme ile Ötegezegenlerin Keşfi

Bu keşif, Zhang’ın bir gezegenin mevcudiyetini gösteren mikromerceklenme olayları üzerinde daha ayrıntılı çalışarak ötegezegenlerin hangi tip yıldızların etrafında döndüğünü anlamak için yürüttüğü bir projenin parçası. “Biraz şans da vardı çünkü gezegenli mikromerceklenme yıldızının beyaz cüce çıkması 10’da 1’den daha düşük bir ihtimal” diyor Zhang.

Yeni gözlemler, Zhang ve meslektaşlarına kahverengi cücenin konumuna ilişkin bir belirsizliği de çözme fırsatı sağladı. Zhang, sıcak Jüpiter’ler isimli gezegen sınıfını kastederek, “Esas analiz, bu kahverengi cücenin ya Neptün gibi çok geniş bir yörüngede ya da Merkür’ünkünden oldukça dar bir yörüngede olduğunu gösterdi” diyor. “Ancak bir yıldız kalıntısının etrafında döndüğünü artık bildiğimiz için bu durum ihtimal dahilinde değil çünkü yutulmuş olurdu.”

Bu modelleme belirsizliğinin sebebi, iki ayrı merceklenme biçiminin aynı merceklenme etkisine yol açabildiği mikromerceklenme bozulmasıdır. Bu bozulma, Zhang ve Bloom’un 2022 yılında bir yapay zeka yöntemiyle mikromerceklenme canlandırmalarını analiz ettiklerinde keşfettiklerine benziyor. Zhang aynı yapay zeka yöntemini, KMT-2020-BLG-0414’ün gözden kaçmış olabilecek alternatif modellerini elemek için de uygulamış.

Mikromerceklenme, örneğin geçiş yöntemi veya ışınsal hız yöntemi gibi geleneksel araçlarla gözlemlenip tespit edilemeyen diğer yıldız sistemlerini incelemede çok ilginç bir yola dönüşmüştür” diyor Bloom. “Bu mikromerceklenme kanalıyla açılan büsbütün bir dünya dizisi var. Bunun gibi egzotik yapılar bulmanın eşiğinde olmamız ise heyecan verici.”

NASA’nın 2027 yılında fırlatılması planlanan Nancy Grace Roman Teleskobu’nun amaçlarından biri de mikromerceklenme olaylarından gelen ışık eğimlerini ölçerek ötegezegen bulmak. Ancak, bu ötegezegenlerin yıldız tiplerinin belirlenmesi için diğer teleskoplarla takip edilmesi gerekecek.

“Gereken şey, örneğin adaptif optikler ve Keck Rasathanesi gibi dünyanın en iyi tesisleriyle dikkatli bir takip yapılması; sadece bir gün ya da bir ay sonra değil, gelecekteki pek çok yıl boyunca. Mercek arka plandaki yıldızdan uzaklaştıktan sonra gördüğünüz şeyi açıklığa kavuşturmaya başlayabilirsiniz” diyor Bloom.

Zhang, Dünya’nın Güneş’in yaklaşık bir milyar yıl içerisinde gerçekleşecek kızıl dev aşaması sırasında yutulması halinde bile insanlığın dış Güneş sisteminde sığınacak bir yer bulabileceğini belirtiyor. Jüpiter’in Europa, Callisto ve Ganymede gibi birkaç uydusu ile Satürn’ün etrafında dolanan Enceladus, kızıl devin dış katmanları genişledikçe eriyebilecek donuk su okyanusları barındırıyor gibi duruyor. “Güneş kızıl bir deve dönüşürken, yaşanabilir bölge Jüpiter ve Satürn’ün yörüngesine doğru geçecek ve bu uyduların pek çoğu okyanus gezegenleri haline gelecek” diyor Zhang. “Bence o durumda insanlık oraya göç edebilir.”

Makalenin diğer yazarları arasında KMT-2020-BLG-0414 hakkındaki ilk makalenin eş yazarları olan ve Çin’in Pekin şehrindeki Tsinghua Üniversitesi’nde çalışan Weicheng Zang ile Shude Mao; şimdi ABD, Pasadena’daki California Teknoloji Enstitüsü’nde yardımcı profesör olarak çalışan ve önceden Berkeley – California Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan Kerim El-Bedri; ABD, Seattle’daki Washington Üniversitesi’nde çalışan Eric Agol; ABD, Columbus’taki Ohio Eyalet Üniversitesi’nde çalışan B. Scott Gaudi; ABD, San Diego – California Üniversitesi’nde çalışan Quinn Konopacky; Berkeley – California Üniversitesi’nde çalışan Natalie LeBaron ve ABD, College Park’taki Maryland Üniversitesi’nde çalışan Sean Terry bulunmaktadır.

Dünya’nın 8 milyar yıl sonraki haline benziyor yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.

Gökbilimciler, Dünya’nın milyarlarca yıl sonra nasıl bir görünüm alabileceğine dair ürkütücü bir bakış açısı sunan yeni bir gezegen keşfettiler. Bu gezegenin, bir zamanlar Dünya gibi yaşam barındırdığı ve Güneş benzeri bir yıldızın etrafında döndüğü düşünülüyor.

Bir Milyar Yıl İçinde Değişim Süreci

Ancak, Güneş benzeri yıldızın bir gün şiddetli bir ölüm sürecine girmesi, gezegenin bağlantısız kalmasına ve uzayda daha uzak bir yörüngeye doğru sürüklenmesine neden oldu. Bazı araştırmalar, Güneş’in yaklaşık bir milyar yıl içinde bu ölüm sürecine gireceğini öne sürmektedir. Bu zaman geldiğinde, gezegenimiz de bu yeni keşfedilen gezegenle benzer bir kaderi paylaşabilir.

23 Katrilyon Mil Uzaklıkta

Yeni keşfedilen gezegen ve ona ev sahipliği yapan yıldız, Samanyolu galaksisinin merkezi çıkıntısının yakınlarında, bizden yaklaşık 4 bin ışık yılı uzaklıkta, yani yaklaşık 23 katrilyon mil mesafede yer almaktadır. İlk olarak 2020 yılında tespit edilen bu gezegen, gökbilimcilerden oluşan bir ekip tarafından 10 metrelik Keck teleskobuyla tekrar incelendi.

Yaşam Barındırmış Olabilir

Uzmanlar, Dünya benzeri gezegenin milyarlarca yıl önce yaşamı desteklemiş olmasının imkânsız olmadığını belirtmektedir. Ancak günümüzde bu kayalık ve çorak gezegen, yaşanabilir bölgesinin (bir yıldızın etrafında yaşamı sürdürebilecek bölge) dışındadır.

Adım Adım Yok Oluş Süreci

Güneş’in de aynı süreçten geçeceğini vurgulayan araştırmacılar, yıldızın ömrünün yaklaşık bir milyar yıl olduğunu ifade etmektedir. Ancak Güneş, eninde sonunda Dünya’nın okyanuslarını buharlaştıracak ve yörünge yarıçapını iki katına çıkaracaktır. Genişleyen yıldızın, gezegenimizi yutması da mümkün. Açıklamalarda, “Güneş, ölümünden önceki son aşama olan kırmızı dev evresine girdiğinde, bir balon gibi şişerek Merkür ve Venüs’ü yutacak ve yok edecektir.” ifadeleri yer aldı.

Hayatta Kalma Şansı Çok Az

Aynı zamanda, küçülen kütlesi hayatta kalan gezegenlerin (Dünya gibi) yörüngelerini genişletmelerine neden olacaktır. Bu durum, Dünya’ya az da olsa hayatta kalma şansı tanıyabilir. Ancak Güneş’in kırmızı dev evresi sırasında gezegenimizin Merkür ve Venüs ile birlikte yutulma olasılığı da bulunmaktadır.

Kaçak Sera Etkisi

California San Diego Üniversitesi’nden araştırmacı olan baş yazar Keming Zhang, “Şu anda Dünya’nın kırmızı dev güneş tarafından yutulup yutulmayacağı konusunda kesin bir fikir birliği yok” dedi. Zhang, “Her durumda, Dünya gezegeni sadece bir milyar yıl daha yaşanabilir olacak ve bu noktada Dünya’nın okyanusları, kırmızı dev tarafından yutulma tehlikesinden çok önce, kaçak sera etkisi nedeniyle buharlaşacaktır.” diye ekledi.

Geleceğin Yansımaları

Eğer Dünya, Güneş’in kırmızı dev evresini atlatabilirse, Güneş’ten şu an olduğundan yaklaşık iki kat daha uzaklaşmış olacaktır. Bu yeni yörünge, onu yaşanabilir bölgesinin çok dışında bırakacaktır. Gezegenimizin geleceğine dair bu korkutucu tablo, yeni keşfedilen bu gezegenin mevcut durumuna oldukça benziyor.

Dünya’nın geleceği hakkında korkutucu keşif yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.

Bilim insanları, evrenin derinliklerinde bugüne kadar keşfedilen en büyük kara delik jeti çiftini ortaya çıkardılar. Nature dergisinde yayımlanan bir çalışmada, kara deliklerin etrafındaki manyetik alanlar tarafından neredeyse ışık hızına kadar hızlandırılan yüklü iyonlar, elektronlar ve diğer parçacıklardan oluşan kara delik jetlerine dair önemli bir keşif duyuruldu.

Araştırmacılar, “Porphyrion” adını verdikleri bu devasa kara delik jet çiftinin, yaklaşık 23 milyon ışık yılı uzunluğunda olduğunu ve bu uzunluğuyla şimdiye kadar keşfedilmiş en büyük jet olarak kaydedildiğini belirttiler. Bu, takriben 140 Samanyolu galaksisinin uçtan uca birleşmiş haliyle eşdeğer bir uzunluktur.

Düşük Frekans Sırası (LOFAR) ağının kullanıldığı bu çarpıcı çalışmada, araştırmacılardan Martijn Oei, keşfedilmeyi bekleyen daha pek çok “mega yapı” olabileceğine dikkat çekerek, “Samanyolu bu iki dev patlamanın içinde küçük bir nokta gibi kalıyor.” ifadesini kullandı.

Önceki en büyük kara delik jeti olan “Alcyoneus”, yine aynı araştırma ekibi tarafından 2022 yılında keşfedilmişti ve yaklaşık 100 Samanyolu uzunluğunda olduğu belirtilmişti. Bu yeni keşif, evrenin büyüklüğüne ve karmaşıklığına dair anlayışımızı bir adım daha ileri taşıyor.

En Büyük Kara Delik Jeti Çifti Keşfi yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.

Galaksilerin etrafının geniş bir gaz bulutuyla çevrili olduğu uzun zamandır bilinmektedir. Ancak, bu gaz bulutlarından birinin şimdiye kadar kaydedilen en net görüntüsü, Samanyolu ve Andromeda galaksileri arasındaki kesin çarpışma hakkında yeni ihtimalleri gündeme getirmektedir.

DÖRT MİLYAR YILLIK HESAP

Bilim dünyasında, Samanyolu’nun en büyük komşusu olan Andromeda ile çarpışması kesin bir gerçek olarak kabul edilmektedir. Bu çarpışmanın yaklaşık 4 milyar yıl sonra gerçekleşmesi bekleniyor. Ancak, yakın zamanda yapılan bazı araştırmalar, bu olayın kesinliğine gölge düşüren bazı bulgular ortaya koymuştur.

GAZ HALELERİ İÇ İÇE GEÇMİŞ OLABİLİR

Bilim insanları, eğer Samanyolu ve Andromeda galaksilerinin devasa gaz halelerine sahip olduğunu düşünürlerse, bu iki galaksinin çarpışmasının aslında çoktan başlamış olabileceğini ve iç içe geçmiş olabileceğini öne sürmektedir. Uzmanlar, “Samanyolu ve Andromeda’nın gaz halelerinin halihazırda üst üste binmiş ve etkileşime girmiş olması kuvvetle muhtemeldir” ifadelerini kullanmaktadır.

Daha önceki bilimsel çalışmalarda, kara deliklerin etrafında oluşan ışık sayesinde bu gaz halelerinin kısmen gözlemlenebildiği ortaya konmuştu. Ancak, soluk bir ışık yayan bu halelerin ayrıntıları henüz tam olarak tespit edilememiştir.

KESKİN GEÇİŞ

Araştırmacılar, galaksinin sınırından gaz halelerine keskin bir şekilde geçiş yapıldığını iddia etmektedir. Bu durum, iki galaksinin gaz bulutlarından oluşan halelerinin çoktan etkileşime girmiş olma ihtimalini güçlendiriyor.

Kaçınılmaz sona doğru yazısı ilk önce Bella Türkiye üzerinde ortaya çıktı.